آموزشگاه نوجویان

آهنگ من درد مشترکم | پرویز نحف پور

اشتراک گذاری:

من درد مشترکم

آهنگ من درد مشترکم مرا فریاد کن،

با صدای پرویز نجف پور

گیتار و هارمونیکا پرویز نجف پور شعر احمد شاملو

 

اشک رازی‌ ست
لبخند رازی‌ ست
عشق رازی‌ ست

اشک آن شب لبخند عشقم بود.

قصه نیستم که بگویی
نغمه نیستم که بخوانی
صدا نیستم که بشنوی
یا چیزی چنان که ببینی
یا چیزی چنان که بدانی…

من درد مشترکم
مرا فریاد کن.

درخت با جنگل سخن‌ می‌ گوید
علف با صحرا
ستاره با کهکشان
و من با تو سخن‌ می‌ گویم

نامت را به من بگو
دستت را به من بده
حرفت را به من بگو
قلبت را به من بده

من ریشه‌ های تو را دریافته‌ ام
با لبانت برای همه لب‌ ها سخن گفته‌ ام
و دست‌ هایت با دستان من آشناست.

در خلوت روشن با تو گریسته‌ ام
برای خاطر زنده‌گان،
و در گورستان تاریک با تو خوانده‌ ام

زیباترین سرودها را
زیرا که مرده‌گان این سال
عاشق‌ ترین زندگان بوده‌ اند.

دستت را به من بده
دست‌ های تو با من آشناست
ای دیریافته با تو سخن‌ می‌ گویم

به‌ سان ابر که با توفان
به‌ سان علف که با صحرا
به‌ سان باران که با دریا
به‌ سان پرنده که با بهار

به‌ سان درخت که با جنگل سخن‌ می‌ گوید

زیرا که من
ریشه‌ های تو را دریافته‌ ام
زیرا که صدای من
با صدای تو آشناست.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *